سهامداری با نگاه بلندمدت همیشه پرسود است؟

بازار سرمایه با پشت سر گذاشتن آبان و آذر پر رونق، با کسب بازدهی مطلوبی در سهم‌های شاخص ساز، با آغاز به کار رسمی رئیس جمهور جدید آمریکا، زمستان پرنوسانی را پشت سر گذاشت و می‌توان گفت اکثر پولی که در پاییز وارد بازار شده بود مجددا از آن خارج شد.
کم رنگ شدن احتمال مذاکره مستقیم با آمریکا در خصوص مسائل مهم نظیر صنعت هسته‌ای و مباحث منطقه‌ای، تشدید مجدد فاصله نرخ دلار آزاد با دلار توافقی و البته شناسایی سود توسط سهامداران از مهم‌ترین علل اصلاح بازار در هفته‌های گذشته بود. ضمن اینکه با شروع اسفند ماه اهالی بازار سرمایه به رسم عادت سال‌های گذشته انتظار بازار بهتری نسبت به بهمن را داشتند، ورود پول به بازار و افزایش نسبی ارزش معاملات در روزهای ابتدایی اسفند نیز نوید بخش همین امر بود، اما همه چیز آن طور که فعالین بازار انتظار داشتند پیش نرفت.
مجلس با استیضاح و برکناری وزیر اقتصادی که حداقل تلاش داشت اقداماتی در راستای کاهش رانت ارزی انجام دهد، سیگنال منفی و عدم اعتماد به آینده بازار مخابره کرد. در کنار این عوامل نرخ بهره نیز همچنان در سقف خود و حدود ۳۴ درصد قرار دارد و با توجه به کسری بودجه بیش از ۷۰۰ همتی دولت در سال آینده که با گسترش تحریم‌ها می‌تواند افزایش نیز یابد، چشم‌انداز مثبتی مبنی بر کاهش نرخ بهره به چشم نمی‌خورد.
از طرف دیگر هم ارزش دلاری بازار در کف چند ساله خود قرار دارد و نسبت سود به قیمت پیشرو بازار هم حدود عدد ۵.۳ است، که اجازه اصلاح بیشتری را به بازار نمی‌دهد. همه‌ این عوامل در کنار هم موجب شده که اکثر تحلیلگران نتوانند مفروضات خود را با اطمینان قابل قبولی تعدیل کنند. گذشته از همه این مسائل آنچه مسلم است سال آینده، سال بسیار پر چالشی برای اقتصاد ایران خواهد بود. عدم مصالحه ایران با آمریکا، ریسک فعال سازی مکانیسم ماشه را توسط کشورهای اروپایی افزایش می‌دهد، فشار حداکثری آمریکا نیز می‌تواند درآمدهای نفتی کشور را به حداقل برساند.
اتفاقات سیاسی اخیر ما بین مجلس و دولت هم حاکی از آن است که شاید حتی با وجود رشد نرخ ارز در بازار آزاد، نرخ ارز توافقی نتواند به همان اندازه رشد کند که این امر تاثیر منفی بر بسیاری از شرکت‌های صادرات محور خواهد گذاشت. ناترازی انرژی هم که سبب تعطیلی برخی از صنایع و عدم تولید آن‌ها بعضا تا ۴ ماه از سال شده نیز مشکل دیگر بازار است. پس با در نظر گرفتن همه این جوانب به احتمال زیاد سال پرنوسانی در بازارها خواهیم داشت و بهترین کار برای یک سرمایه‌گذار این است که فارغ از تمام این نوسانات با دید بلند مدت، سبدی متوازن از سهام بنیادی با تقسیم سود بالا که دارای درآمد متناسب ارزی با ارز بازار آزاد باشد مانند شرکت‌های سیمانی، کاشی و سرامیک یا شرکت‌های تولیدکننده‌ مشتقات کلر و صندوق‌های مبتنی بر طلا برای پوشش ریسک‌های موجود تشکیل دهد. تخصیص ۲۰-۱۰ درصد از سبد به صندوق‌های درآمد ثابت برای بهره‌مندی از فرصت‌های احتمالی پیش آمده نیز توصیه ‌می‌شود.

محمدحسین عسگری - مدیرعامل سبدگردان جام جم

شماره ۵۸۳ هفته نامه اطلاعات بورس